VOOR HULPVERLENERS
De mythe van de feilloze therapeut
Als therapeut voel je soms de druk om nooit een fout te maken. Toch ontstaan de krachtigste momenten in therapie vaak net wanneer je eerlijk durft te zeggen dat je iets miste of het even niet weet.
Ja, ik maak ook fouten: over het delen van eigen onzekerheid en leerprocessen
"Weet je wat, ik denk dat ik vorige week iets verkeerd heb begrepen," zei ik tegen Sarah tijdens onze vierde sessie. "Toen je vertelde over dat conflict met je partner, dacht ik dat je vooral boos was. Maar nu ik er over nadenk, hoorde ik vooral verdriet. Klopt dat?"
Sarah's ogen werden groot. "Ja! Precies! Ik was helemaal niet boos, ik was vooral verdrietig dat hij me niet begreep."
"Sorry dat ik dat gemist heb," zei ik. "Soms mis ik dingen, en dat vind ik belangrijk om te benoemen."
De mythe van de feilloze therapeut
Ergens in onze opleiding hebben we geleerd dat we als therapeuten onwrikbaar moeten zijn. Altijd de juiste woorden paraat, altijd de perfecte interventie klaar. Maar wat als ik je vertel dat mijn beste therapeutische momenten vaak voortkomen uit mijn fouten?
Niet uit grote, schadelijke fouten natuurlijk. Maar uit die kleine menselijke momenten waarop ik iets verkeerd interpreteer, een verkeerde conclusie trek, of gewoon even niet weet wat ik moet zeggen.
Het brein dat opgelucht ademhaalt
Voor mijn neurodivergente cliënten is dit extra waardevol. Hun hele leven hebben ze gehoord: "Let beter op," "Denk na voordat je praat," "Waarom maak je altijd dezelfde fouten?"
Wanneer ik zeg: "Ik heb niet goed geluisterd, kun je het nog eens uitleggen?" zie ik hun schouders letterlijk ontspannen. Eindelijk iemand die ook niet perfect is. Eindelijk iemand die fouten mag maken zonder dat de wereld vergaat.
De Ferrari met fietsremmen die even mag haperen
Mijn eigen ADHD-brein zorgt er soms voor dat ik midden in een sessie de draad kwijtraak. "Wacht even," zeg ik dan, "ik was even afgeleid door dat geluid buiten. Waar waren we gebleven?"
In het begin schaamde ik me daar voor. Nu zie ik het als een geschenk. Het laat zien dat ook therapeuten gewoon mensen zijn met hun eigen uitdagingen.
De kracht van "ik weet het niet"
"Hoe lang duurt het voordat ik me beter voel?" vroeg Emma.
Het oude ik zou een professioneel antwoord hebben gegeven over processen en fases. Het huidige ik zegt: "Dat weet ik niet. Elke persoon is anders. Maar ik ga er alles aan doen om je te helpen, en we gaan het samen uitzoeken."
Eerlijkheid creëert vertrouwen. Kwetsbaarheid creëert verbinding.
De uitnodiging tot menselijkheid
Als therapeut ben ik niet de wijze op de berg die alle antwoorden heeft. Ik ben een medereiziger die wat meer ervaring heeft met bepaalde paden, maar die nog steeds dagelijks bijleert.
En weet je wat? Dat maakt me een betere therapeut. Niet ondanks mijn onzekerheden, maar juist dankzij mijn bereidheid om ze te delen.
Want echte genezing gebeurt niet tussen een expert en een probleem. Het gebeurt tussen twee mensen die samen zoeken naar antwoorden.